روی کاغذ
راه می روی.
حالا برقص،
خیلی هوای غزل کرده ام.

نوشته شده توسط کرگدن

از همان روز اول که امتداد نگاهم را با قدمهای سنگینت شلوغ کردی... می دانستم به داشتنت معتاد می شوم.
حالا هم تمام سلول هایم برای بلعیدنت دهان بازکرده اند....

نوشته شده توسط کرگدن

کرگدن ها عقل ندارد
چون نیازی به آن ندارند
آنها شاخ دارند
اما من شاخ هم ندارم
چون به آن نیازی ندارم
من با تو
کرگدنی هستم که
تمام آفریقا برایش کوچک است

نوشته شده توسط کرگدن

با این همه چشم
كه آدم را ديد مي زند
گم شدن كار حضرت فيل است
اما
مطمئن باش
اگر عاشقت شوم
خودم را گم مي كنم توي خيال چشمهايت.
مخاطب گرامي
من حضرت فيل نيستم
شاعرم!

نوشته شده توسط كرگدن